رأى و اجتهاد تغيير آن نمىتواند داد و كلمات ايشان در وجوب عينى نماز جمعه در جميع امصار و اعصار متّفق و موافق قرآن و حديث است و در مصنّفات خود تصريح به آن كرده‌اند از روى جزم و قطع بى تردّدى و شكّى و شبهه . و عبارات صريحهء بيست كس از اين قسم را در اين حكم در كتاب شهاب ثاقب كه در تحقيق اين مطلب نوشته‌ايم ، نقل كرده‌ايم اكر خواهند از آن جا بطلبند . و قسمى ديكر آنانند كه در بعضى از فتاوى مستند به قرآن و حديث مىباشند و بعضى ديكر را با اجتهاد و رأى حكم مىكنند و تابع ظنّ خود مىشوند و كلام اكثر ايشان در اين مسئله مشعر است به تردّد در حكم و اضطراب در آن با اختلاف بسيار ؛ كاه مىكويند : حضور سلطان عادل يعنى امام معصوم - عليه السّلام - شرط است يا كسى كه منصوب باشد از قبل او . و كاه مىگويند : اگر سلطان عادل يا منصوب آن نباشد اصح آن است كه نماز جايز است به جهت آن كه در احاديث صحيحه وارد است كه هركاه جماعتى در دهى باشند و در ميان ايشان كسى باشد كه خطبه تواند خواند نماز جمعه مىكذارند . و كاه مىكويند : در زمان غيبت امام ، وجوب اين نماز ساقط است ، به جهت آن كه اين شرط مفقود است امّا استحباب ساقط نيست . و كاه مىكويند : در زمان غيبت ، مجتهد قايم مقام امام است و بنابر اين بايد كه وجوب ساقط نشود . و كاه مىكويند : وجود مجتهد در كار نيست و حضور عدل كافى است و ترغيبات ائمّه معصومين - صلوات اللّه عليهم - در احاديث جارى مجراى نصب ايشان است كسى را كه امامت تواند كرد و خطبه تواند خواند هر كه باشد . و كاه مىكويند : پيش نمازى بايد ، كه مجتهد باشد . و كاه مىكويند : حضور مجتهد يا اذن او مىبايد و اكر چه پيش نماز ديكرى باشد . و كاه مىكويند : وجوب اين نماز در حين غيبت امام تخييرى است نه عينى . و كاه مىكويند :